|
RAČANSKA ŠKOLA
KNJIGOPISANJA
Manstir Rača je u 16. i
17. veku postao najznačajniji centar srpske duhovnosti i
kulture zahvaljujući monasima Račanima, veštim prepisivačima
i iluminatorima bogoslužbenih knjiga. Da se radi o kulturnom
i duhovnom vrhu, a ne o običnim prepisivačima kao što se
npravedno prikazuju, posvedočili su svojim radom i
stvaralaštvom nakon Velike seobe 1690. godine obrevši se u
Ugarskoj, kada su preuzeli vodeću duhovnu,prosvetiteljsku i
kulturnu ulogu u našem narodu u Panoniji.
Vešti pisci, pesnici, slikari, iluminatori, skupljači
narodnog stvaralaštva, propovednici i prosvetitelji, postali
su brana od nadirućag unijaćenja i čuvari nacionalnog
identiteta našeg naroda. Duhovni vođa u Sentandreji, gde su
dospeli, postao je jeromonah Kiprijan Račanin, duhovnik i
pesnik, koji je čuvajući poverene mu mošti Svetoga Kneza
Lazara, u crkvi brvnari Svetoga Luke osonovao prekopotreban
skriptorij za prepisivanje knjiga, jer Srbi nisu imali pravo
na štampariju.
Među monasima Račanima pored Hristifora, najveštijeg
prepisivača i iluminatora, Jeroteja, pisca prvog putopisa,
Kiprijana kome se pripisuje i prvi srpski bukvar u Panoniji
posebno mesto pripada Gavrilu Stefanoviću Vencloviću,
najpoznatijem srpskom piscu u 18. veku.
^
povratak na vrh
^ |
